Tuesday, August 16, 2016

දින පොතකි මුහුණු පොත පිටු කැඩී විසිරෙච්ච......

පරිගණක තිරය මත
තාරුකා විසිරිච්ච
ට්‍රයිඩැක්ස් මල් සමඟ
තවත් මල් පීදිච්ච

මුහුණු පොත් පිටු පුරා
ආදරේ ඉතිරිච්ච
නුඹේ කවි හිත ගාව
පාළුවක් නොදැනිච්ච

හිරු ඇවිත් යන තුරුම
නිනව්වක් නැතිවෙච්ච
අපේ ලොව අපි දෙදෙන
විතරක්ම තනිවෙච්ච

ඔන්ලයින් ප්‍රේමයක
අපේ හිත් පැටලිච්ච
දිනපොතකි මුහුණු පොත
මකරන්ද ඉහිරිච්ච

කවි ලකර කඳුළු වී
දෙනෙත් අග දැවටිච්ච
මරණීය සීතලක
උණුහුමෙන් මියැදච්ච

විදුලියක වේගයෙන්
හදවතම නැවතිච්ච
කවියකින් මුණගැහී
කවියෙනම වෙන්වෙච්ච

ඉකි ගගහ අඩ අඩා
මගේ හිත වැලපිච්ච
කවි හිතක් විතරක්ම
දී ඔයා නික්මෙච්ච

කවුරුවත් නැති ලොවක
සිතින් මා තනිවෙච්ච
දින පොතකි මුහුණු පොත
පිටු කැඩී විසිරෙච්ච......

Saturday, August 13, 2016

වසන්තය වඩින තුරු


අතු පතර විහිදගත්
රූස්ස ගසක් පාමුළ
වසන්තය වඩින තුරු
මා මඟ බලා සිටියා

 සුළඟට හසුව රෙබරෝසි මල්
සිය දහස් වාරයක්
බිම වැටී මියයමින් තිබුණා
මිමෝසා පත්‍ර වල කොළ පැහැය
මගෙම කඳුළින්...
සේදී දියව ගොස් තිබුණා

පිපෙන්නට වැර දරන ඇහැළ මල්
නොපිපීම පරව ගොස් තිබුණා
මගේ දුක අසමින්ම
විලෝ පත් වැළපෙමින් සිටියා

අවරගිර අහසේ..
සහසකර බැසයමින් තිබුණා
මා හදෙහි රුධිරයෙන්
මේකුළු පවා
රත්පැහැ ගැන්ව තිබුණා..

අව් වැසි සුළි සුළන්
විටින් විට හමා ගොස් තිබුණා
ගිමන් කල පමණක්
සියොළඟම දැවටෙමින් සිටියා

දස දහස් වාරයක්
හිරු සඳු නැගී නුඹ ගැබ
නැවත බැසගොස් තිබුණා
පැයෙන් පැය දිනෙන් දින
කල්ප සුවහස් කළක්
නොදැනීම නික්ම ගොස් තිබුණා..

නොලියවුන කවියක්
ඉකිබිඳ හඬනු ඇසුනා


රූස්ස ගසක් පාමුළ
ගල් බන්කුවක හිඳගෙන
වසන්තය වඩින තුරු
මා මඟ බලා සිටියා...

Saturday, July 2, 2016

ස්තූතියි...



මේ බ්ලොග් එක  ආරම්භ කරලා දැන් අවුරුද්දකට ලගයි. ඒ කාලෙ ඇතුලත මට අවවාද දුන්න, වැරදුන තැන් කියලා දුන්න, හැමදාමත් මාත් එක්ක හිටිය  බ්ලොග් ලියන ම්තුරු මිතුරියන්ට ස්තූති කරන්නයි මේ පෝස්ට් එක දාන්න හිතුවෙ.

විශේශයෙන්ම මම බ්ලොග් ලියන්න ආව කාලෙ මාව එයාලගෙ කුරුටු සින්ඩියට එකතු කර ගත්තු කුරුටු  පවුලෙ හැමෝටමත්, බ්ලොග් ගැන කියලා දුන්න රූපෙ ටත්, මගෙ කවි අනිත් අය අතරට අරන් ගිය ඉයන් අන්කල්ටත් ගොඩාක් ස්තූතියි... එ වගේම අන්දකාර තාරකාව වෙනුවෙන් තමන්ගෙ බ්ලොග් දර්ශකේ ඉඩක් වෙන් කරපු අජිත් කුමාරගේ බ්ලොග් දර්ශකයටත්, මන් වෙනුවෙන් පෝස්ට් එකක් දාපු යකාගේ නවාතැන බ්ලොග් එකටත්, ඹබර පත්තරෙ ආටිකල් එකක් දැම්ම අයේශි අක්කටත්,  මේ වෙලාවෙ ස්තූති කරනව.

නම් කියවුනේ නැතත් එදා මෙදා තුර මාත් එක්ක රැදිලා හිටිය හැමෝටම කියන්න අවසාන වශයෙන් තියෙන්නෙ මෙච්චරයි

                                                         ඔබට ස්තූතියි..!!!!!!!!!!

Saturday, June 25, 2016

වචන නැති කවියක්....

මල් කැකුලු පීදෙනා ගසකට
පෙර දිනක මැරුනු මල් මතකද?
නෙලුම් මල් පිරී ගිය විලකට
පුන්චි සුදු කුමුදු මල් ඇවැසිද?

හඩන්නට වරම් නැති නෙතකට
හිනැහෙන්න සිනාවන් කුමටද?
නොනිදාම පහන් කල රැයකට
සිහිනයක පෙර නිමිති අකැපද?

කිසිදිනක නොකියවූ පොතකට
වර්ණවත් පිටු වැසුම් මොකටද?
නිම්තෙරින් සමුගන්න සඳකට
සයනීය තේ බඳුන් අවැසිද?

ගිමන් කල ඉරි තැලුන ගඟකට
වසන්තේ වැටුනු වැසි මතකද?
පාතරාසය පිණිස හිතකට
හදවතක් දන් දෙන්න අකැපද?

කතර මඟ මෙදුර විත් තනියම
මගේ ලඟ සෙවනැල්ල විතරද?
නිස්සාර හදවතක ඉපදෙන
ප්‍රේමයත් මිරිගුවක් පමණද?

Monday, June 20, 2016

ඒ කාලෙ... හොඳම කාලෙ

ඒ කාලෙ 
හොඳම කාලෙ
ජීවිතේ... 
විඳපු කාලෙ

හොඳම යාළුවො
හිටිය කාලෙ
එකම බත් පත
රස බැලුව කාලෙ...

ආකහේ ඉරාගෙන
පියෑඹුව කාලෙ
හේතුවක් නැතුවත්
හිනාවුන කාලෙ

ඇහැල ගස් වල
මල් පිපුන කාලෙ
වසන්තය නාවත්
තුටින් හිටි කාලෙ

උදෑසන රැස්වීම
මගෑරිය කාලෙ
ප්‍රින්සිපල් දකිද්දිත්
බය හිතුනු කාලෙ

සුදු ගවුමෙ දැවටිලා
දඟ කරපු කාලෙ
ආයෙමත් එන්නෙ නැති 
සුන්දරම කාලෙ

ඒ කාලෙ
සැහැල්ලුම කාලෙ
ජීවිතේ 
විඳපු කාලෙ...

Saturday, May 14, 2016

විසල්, මම තනියම


වැහි බින්දු වැටෙන ලා අදුරක
තනිවෙලා විලෝ පත් සෙවණක
හිදින විට අතීතේ මතකෙක
සිහිවෙනව මට නුඹව නිතරම.          

ජීවිතේ සොදුරුතම යුගයක
ආදරෙන් අපි ගෙතුව සෙනෙහස
විසිරිලා ගිහින් දුර ඈතක
විසල් අද මම මෙතන තනියම.       

නිමක් නැති වේදනා දුක් ලග
ඉකි ගගහ අඩ අඩා වැලපුන,     
හිතත් දැන් හුරුවෙලා හොදටම
හදවතම වෙලාගත් අදුරට

මේ වගෙම වැසි වැටුන හවසක
වෙන් උනත් නුඹ මගෙන් සදහට
තාම මග බලන් ඉමි නිසලව
විසල් නුඹ ඒවි යැයි දවසක.


Tuesday, May 10, 2016

ස්නේහයෙන් සිත ගයයි


සොඳුරු යටගියාවක
මතකයන් සඟවමින්
හද විලේ පිපුණු මල්
සීරුවට ගලවමින්
රිද්ම් දුන් තැන් සොයා
නව පැතුම් අතුරමින්
ස්නේහයෙන් සිත ගයයි
ආයෙමත් ආදරෙන්.........

කඳුළකින් බොඳව ගිය
යුගය දෙස නොබලමින්
ගෙවී ගිය අතීතය
සිහිනයක තවරමින්
නුඹ වෙන්ව ගිය අයුරු
යළි යළිත් නොසිතමින්
ස්නේහයෙන් සිත ගයයි
ආයෙමත් ආදරෙන්......

ඉකිබින්ද හදවතට
සිනාවක් කැන්දමින්
පිණි වැටුණු නෙළුමක්ව
පිපෙන්නට සිත් දෙමින්
හමා යන මදනළක
සැහැල්ලුව ගෙන දෙමින්
ස්නේහයෙන් සිත ගයයි 
ආයෙමත් ආදරෙන්...........