Friday, October 12, 2018

මං කැමති අව්වට...



වැස්ස කියන්නෙ රජරටට කාලෙකට සැරයක් ලැබෙන අත්දැකීමක්. ඉතින් ඒ නිසාම අපිට ඒක සුවිශේශයි. අව්‍ රශ්මියෙන් ඉරි තැලුන පොළොව වැහි බින්දු සිපගද්දි පොළොවෙන් මතුවෙන්නෙ හරිම නැවුම් සුවදක්. ඒ සුවද මට මතක් කරන්නෙම අලුත උපන් දරුවෙක්ගෙ මුවගින් හමන කිරි සුවදක්. එහෙමත් නැත්නම් මදුසමය ගතකිරීමට සූදානම් වන කන්‍යාවකගේ වරලසින් හමන පිච්ච මල් සුවදක්... ඒ තරමටම එය පිවිතුරුයි. නිකැලැල්.

පොඩි කාලේ මට තිබුණ ලොකුම ප්‍රශ්නෙ මේ වැස්ස කොහෙන් පටන් අරන් කොහෙන් ඉවර වෙනවද කියන එක. අදටත්  වැස්ස දිහා බලාගෙන ඉද්දි ඒ පුන්චි කාලෙ හිටිය ළමයව මට මතක් වෙනව. කොන්ඩෙ කොටටම කපපු, පිරිමි ළමයෙක් වගෙ ඇදුම් අදින ගෑනු ළමයෙක් කඩදාසි ඔරු පා කරනව. ගෙදර බැම්ම උඩට නැගල වැස්ස ගැන එයා දන්න පුන්චි පුන්චි සින්දු මහා හයියෙන් කියනව. අම්ම හිනා වෙවී එයා දිහා බලන් ඉන්නව.
               "වැස්ස වහිනවා
                සතුට පිරෙනවා
                අපි තේ බොනවා" පුන්චි පුන්චි කවි හද හදා ගෙදර බිත්ති පුරා ලියනව. ඒ කාලෙට වඩා ගොඩක් දේවල් දැන් වෙනස් වෙලා උනත් සමහර පුරුදු එහෙමමයි කියල මට හිතෙනව. අදටත් වහින වෙලාවට මට මොනවම හරි ලියන්න ඕන. රත්නශ්‍රී විජේසිංහයන්ගෙ 'වස්සානය ' කවි පන්තියේ එන
 "වැහි වළාකුලු රංචු කදු මුදුන් වල ලගින
    දැන් ඒවි තැනි බිමට සීතලයි මගෙ සිතට
     වැසි සමේ රෑ ඇදේ සිහිනයක් වී ඉන්න
   ඔබ එන්න ඉතින් මගෙ හෙට දවස මට දෙන්න"
කවි පෙළ සිය සැරයක් හරි හිතින් මුමුණන්න ඕන.   ටී. එම් ජයරතයන්ගේ "හිතින් මා නොසැලී" ගීතයට නොනවත්වා සවන් දෙන්න ඕන. .. ඒත් වැස්සත් එක්ක තිබ්බ ඒ ආත්මීය බැදීම නම් දැන් බොහෝ දුරට අඩු වෙලා.. දැන් මං කැමති අව්වට. අව්ව දවස් කියන්නෙ ප්‍රීතීමත්ම දවස් වලට. උදේ නැගිට්ට ගමන් නිල්ම නිල් පාට අහසක් දකින්න මං කැමතියි.කුඩයක්වත් නැතුව දාඩිය ගලනකල් ඉර  එළියෙ හිටගෙන ඉන්න මම කැමතියි. ඉර එළිය යන යන පැත්තට හැරෙන සූරියකාන්ත මල් දිහා බලන් ඉන්න මං කැමතියි. සුළගත් එක්ක දැවටිලා එන දූවිලි සුවදට මං කැමතියි. ඉර එළිය මූණට වැටෙද්දි ඇස් හීනි කරගෙන ඇවිදින මිනිස්සු දිහා බලන් ඉන්න කැමතියි. හැන්දෑවට  ඉර බැහැගෙන යද්දි අහස වෙනස් වෙනවට කැමතියි. අව්වෙ සෙල්ලම් කරන පුන්චි ළමයි දිහා බලන් ඉන්න මං කැමතියි.වැස්සකට වඩා කොච්චර දේවල් අව්වකට කරන්න පුලුවන්ද. අහසෙ පාට සැරින් සැරේ වෙනස් කරන්න පුලුවන්
නිදාගෙන ඉන්න චූටි චූටි මල් ඇහැරවන්න පුලුවන්.
වැඩකරන මිනිස්සුන්ට උදව් කරන්න පුලුවන්. රබර් යායවල් වල දවසෙ කුලියට වැඩ කරන මිනිස්සුන්ට, හන්දියෙ කඩයක් ගානෙ බර අදින නාට්ටාමිලාට , ලෝකෙටම ණය වෙලා වැස්සට දිය වෙන අස්වැන්න ගැන හිත හිතා ඉන්න ගොවියෙකුට,  හෙට දවස ගැන බලාපොරොත්තුවක් ගේන්න අව්වකට පුලුවන්. ඉතින්.. මං කැමති නිල් පාට උදේවරු වලට.ඉර එලියෙන් දිලිසෙන දවල් වරු වලට. රතු පාටින් බැස යන හවස් වරු වලට. සරලවම කිව්වොත් වැහි වළාකුලක්වත් නැති පැහැදිලි දවස් වලට.


Sunday, May 6, 2018

තිත්ත මල්


මග දෙපස හැමතැනම
කහපාට පුන්චි මල්
පීදීලා හරි හැඩට
මදසුලග හා එක්ව
පෙති සලන අපූරුව

ඒ තමා තිත්ත මල්.....!

නුඹ මගේ ආදරේ
අතීතේ තිත්ත තැන්
බිදක් හෝ අඩු නොකර
මගෙ හදට රැගෙන එන
ආදරේ තිත්ත මල්.....

හිරු දමා දුර නොයන
මේ පුන්චි මල් සේම
සොදුර නුඹ ලගින් ඉමි
නුබ කියූ තිත්ත මල්

අනෝරා වැසි වැටී
පෙති ගිලන් වූ පසුත්
කදුලු මැද හිනාවෙන
මගේ නෙත් වගේමයි
සිනාසෙන තිත්ත මල්

තිත්ත මතකත් රැගෙන
නුඹ නික්ම ගිය පසුත්
 නෙත් යොමා හිරු දෙසට
පෙර මෙන්ම පූදිනා
තිත්ත නැති පුන්චි මල්

ඒ තමා තිත්ත මල්.....!

--විශ්--

Tuesday, November 14, 2017

අනුදි අක්කේ.... නුඹට නිවන් සුව.



හිත රිදුනු මතකයන් කවියකින් ලිව්වාද
විඩාබර ජීවිතේ සැනසුමක් සෙව්වාද
සුන්දරම කාලයක් ඉතින් අත් හැරුනාද
දැල්වෙන්න පෙරාතුව පහන් සිල නිවුනාද

නිම්තෙරින් නොකියාම සමුගන්න වූවාට
ලිහිණියක් නුඹ සොදුරු පියාපත් නැතුවාට
පිපී ඇති තෙක් පමනි මල් සුවද කීවාට
සුන්දරම මතකයක් නුඹ මිලින වූවාට

ආදරණීය අනුදි අක්කේ, නුඹට නිවන් සුව...!

Saturday, June 10, 2017

අප

ගං දෑල
නිහඩය
නිසලය,
සන්සුන්‍ ය
නුඹ මෙන්ම..

උණ පදුරු
සසලය
කලබලය
නිර්නතුය
මා මෙන්ම..

Monday, January 16, 2017

කෙල්ලෙක්ට පුලුවනිය මහමෙරක් ඉවසන්න


මුරණ්ඩුම හිතක් ලග ආදරෙන් නවතින්න ඇහුම්කන් නොදුන්නත් ලගට වී කොදුරන්න ආදරෙයි නොකිව්වත් උරහිසේ පැටලෙන්න කෙල්ලෙක්ට පුලුවනිය හීන එලි කරවන්න

රණ්ඩුවක් වූ විටෙක තනියෙන්ම විදගන්න වෙන්වෙන්න ඇවැසි නම් නිහඩවම සමුදෙන්න හේතුවක් නොඅසාම ඉගිලෙන්න ඉඩදෙන්න කෙල්ලෙක්ට පුලුවනිය මහමෙරක් ඉවසන්න..

Sunday, November 6, 2016

සිනා මල් මට කුමට....



අකල් වැසි කදුලු වල
විසල් සෙනෙහස රැගෙන
සිනා මල් දිවි මගේ පිපෙනවා...

වසන්තය නැති කලට
සිනා මල් මට කුමට
මං මගේ හදවතින් අසනවා...

සිව් වසක් පුරාවට
හිත රැදුනු මුලාවට
දෙනෙත් යුග හොරෙන් ඉකිබිදිනවා...

කවුරුවත් නැති ලොවක
මම හිතින් තනි වෙච්ච
ආදරය සිහිනයක් හිතෙනවා...

අතීතය සතු දිනක
සෙනෙහසින් අපි ලිව්ව
කවි පෙලක් බිම බලන් හඩනවා...

නුඹත් මට නැති කලෙක
කවි ලියන්නේ කුමට
කවි කමට ඉතින් තිත තබනවා...

  - විශ් -



Wednesday, October 26, 2016

වැස්සකට පුලුවනිය වසන්තය ගෙන එන්න.....


වැස්සකට පුලුවනිය
බොහෝ දේ කරවන්න
නිදාගෙන ඔහේ වුන්
කවි හිතක් ඇහැරන්න...

පාවෙනා මේකුලක
සැහැල්ලුව ගෙන එන්න
බොහෝ බර කදුලු බිදු
ඈතකට ගෙන යන්න

මිහිතලේ නිකැලැල්ම
මුදු සුවඳ  ගෙන එන්න
හිත පිරෙන හිරිකඩින්
හදවතම දෝවන්න

අතීතේ මතක පත්
සැනින් පා කරවන්න
සැහැල්ලුම නිමේශෙක
සමාධිය ගෙන එන්න

පමාවී ආවාට 
හේතුවක් නොකියාම
වැස්සකට පුලුවනිය
වසන්තය  ගෙන එන්න..