හැකිතරම් දුර යන්න
සිහිල් සුලඟක් මවා
විඩා සිත් සනහන්න
නළල් තල මත නැගෙන
ඩා බිඳක් පිසලන්න
කඳුළකට ඉඩ නොදී
සුසුමක්ව ලඟ ඉන්න
පාළු නිරුදක කතක
පැතුම් ඉටු කරලන්න
අනෝරා වැසි මවා
පතොක් මල් පුබුදන්න
මුව අගින් නික්මෙනා
ඉකිබිඳුම් නවතන්න
සිනාවක් වී ඇවිත්
දෙතොල් අග පූදින්න
මේකුළක් රැගෙනවිත්
හිරු තාප අවුරන්න
පිච්ච මලකින් හමන
සුවඳ ලොව පතුරන්න
හුදෙකලා හදවතක්
තනිකමෙන් මුදවන්න
පෙර දිනක මුදු මතක
ඉතිරි කර නික්මෙන්න
දයාබර මදනළේ
හැකිතරම් දුර යන්න
සිහිල් සුළඟක් වෙලා
විඩා සිත් සනහන්න...
